Archive for the ‘Kod życia – ruch’ Category

Wyścigi kolarskie

Ten ekstremalny wytrzymałościowy sport wzmacnia serce, układ krwionośny i oddychanie. Poza tym trenuje wytrzymałość i siłę, a pod­czas sprintu – szybkość. Wyścigi kolarskie wymagają dużej woli walki i dużej dyscypliny. Na poziomie amatorskim trzeba trenować mini­mum trzy razy w tygodniu. Dla początkujących wystarczy jedna godzina. Zaawansowani jeżdżą po dłuższych trasach treningowych do pięciu godzin. Dodatkowo przydatny jest regularny trening siłowy.

Koszykówka

W tym dynamicznym i atrakcyjnym sporcie zespołowym na pierwszym planie jest siła skoku, zdolność koordynacji, szybkość re­akcji i zręczność. Gra sama w sobie jest atletyczna, elegancka i przede wszystkim bardzo, bardzo szybka. Poza treningiem w klubie, wolne boiska szkolne i kompleksy sportowe dają latem możliwość tak zwanej gry ulicznej. Wariantem z dużą dozą zabawy jest koszykówka plażo­wa. Kto chciałby nauczyć się gry w koszykówkę, powinien regularnie trenować.

W koszykówkę grają dwie drużyny po pięciu graczy na dwa kosze na wysokości 3,05 m. W koszykówce ulicznej gra trzech graczy prze­ciw trzem na jeden kosz. Do gry niezbędne jest opanowanie właściwej techniki i taktyki. Prawidłowy rzut zwiększa liczbę trafień. Różnorod­ność technik przy dribblingu, wrzucie i rebound sprawia, że trening jest urozmaicony. W uzupełnieniu należy koniecznie trenować wytrzyma­łość, aby obniżyć ryzyko obrażeń.

Szybkość

Szybkość jest zdolnością wykonywania ruchów z najwyższą moż­liwą prędkością. Zależy ona w dużym stopniu od siły i koordynacji. Rozróżniamy szybkość cykliczną i acykliczną. Do cyklicznej szybkości należy zdolność do wykonywania szeregu ruchów, jak na przykład bie­ganie lub pływanie, z dużą prędkością. Maksymalnie osiągalną pręd­kość w czasie cyklu ruchu określa się jako podstawową szybkość.

Do acyklicznej szybkości należy zdolność do wykonywania po­jedynczych ruchów, jak na przykład rzut lub skos z dużą prędkością. Wreszcie szybkościowa wytrzymałość obejmuje zdolność osiągania maksymalnej szybkości bez utraty energii. Celem każdego treningu szybkościowego w sporcie, tak jak w życiu codziennym, jest szybsze reagowanie, koordynowanie, działanie.

Sporty, w których trenuje się szybkość, odpowiadają najczęściej tym, którzy mają zdolności koordynacyjne. Poza jazdą na rolkach i wiosło­waniem, które zostały już wymienione, do tej grupy należy bieganie (trening sprintu), kolarstwo sportowe, pływanie (kraul), piłka nożna jako sport zespołowy oraz niżej wymienione dziedziny sportu.

Kod życia: sporty, których celem jest ćwiczenie szybkości, są odpo­wiednie przede wszystkim dla typów stymulacji, a w drugim rzędzie dla ludzi z instrukcją dominacji.

Golf

Godzinami biegać po szerokich trawnikach i od czasu do czasu za pomocą mocnych uderzeń grać małą piłkę przez długie trasy do niewi­docznego otworu – to wymaga dużo zręczności i wytrzymałości. Grę w golfa lubią młodzi i starzy, ponieważ daje odprężenie i nadzwyczaj poprawia zdolność koordynacji. Na boisku z osiemnastoma otworami gracz – pod warunkiem, że nie używa caddy – przemierza do dzie­sięciu kilometrów pieszo. Poza tym dobrzy golfiści przechodzą całą trasę przed grą w myślach i w ten sposób trenują swoje kognitywne zdolności.

Do podstawowego wyposażenia początkujących należą kije gol­fowe, rękawiczki, buty do golfa i tees (małe kołeczki jako pomoc do odbicia piłki). Do tego dochodzą torba i piłki oraz najczęściej dość kosztowne składki członkowskie klubu golfowego.

Piłka nożna

Dziesiątki milionów ludzi w Europie jest aktywnych w klubie pił­karskim – więcej niż w każdym innym sporcie. Badacze mózgu od­kryli, że sport zespołowy ćwiczy postrzeganie, ponieważ angażuje się tutaj przede wszystkim pamięć robocza. Piłka nożna wymaga błyska­wicznego postrzegania i reagowania – jest to więc optymalny trening określonych funkcji mózgu.

Poza duchem pracy zespołowej, w tym sporcie znaczenie ma szyb­kość, wytrzymałość i koordynacja. Prawidłowe przyjmowanie piłki, pasowanie, strzelanie, główkowanie i prowadzenie piłki trzeba ćwiczyć regularnie. Najczęściej gra się na trawie, ale także w hali lub beach-soccer na plaży.

Większość miast i gmin ma swoje własne drużyny piłki nożnej.

Najważniejszym przedmiotem wyposażenia są buty z korkami dla amatorskich sportowców oraz wygodna odzież i ochraniacze. Podczas gry fair ryzyko obrażeń jest umiarkowane.

Wspinaczka

Sportowa wspinaczka jest oferowana – niezależnie od wieku i stop­nia zaawansowania – i dla początkujących, i dla profesjonalistów. Wspinaczka jest możliwa po rodzimych skałach średnich gór, ale także za granicą w licznych kurortach.

Ten sport rozwija silę, koordynację, ruchomość i wytrzymałość. Dla wprawionych wspinaczy najbardziej odpowiednim wariantem jest tak zwany free climbing. Wspinaczka odbywa się z partnerami (grupa na linie), którzy wzajemnie ubezpieczają się. Teraz wspinaczkę można także uprawiać w halach. Odbywa się ona wówczas na sztucznych ścia­nach wspinaczkowych, dzięki czemu jest niezależna od pogody, a tak­że dobra dla początkujących. Do bezpiecznej wspinaczki potrzebne jest specjalne wyposażenie, które można także wypożyczyć. Buty do wspinaczki są obowiązkowe. Początkujący powinni skorzystać z rady trenera.

Taniec

Taniec sportowy jest czymś więcej niż czystym ruchem w takt mu­zyki. Ten rodzaj sportu, wykonywany regularnie, daje sprawność i ćwi­czy wytrzymałość, ruchomość i koordynację. Spektrum wyczynowe jest obszerne i sięga od tańca standardowego i latynoskiego przez salsę lub tango argentyńskie do tańców disco i party. Dla każdego, młodego, czy starego, znajdzie się odpowiedni taniec.

W klubach tanecznych, których jest coraz więcej, są do dyspozycji wykwalifikowani fordanserzy lub trenerzy dla początkujących i za­awansowanych. Idealnie jest ćwiczyć raz lub dwa razy w tygodniu. Podstawowym warunkiem jest ochota, partner do tańca, wygodne ubranie i buty. Wiele klubów oferuje także kursy dla samotnych.

Koordynacja

Koordynacją nazywamy zdolność ekonomicznego, precyzyjnego i harmonijnego wykonywania ruchów, wymagających szybkiego i celo­wego działania. Mówiąc naukowo, koordynacja oznacza współdziała­nie ośrodkowego układu nerwowego i muskulatury szkieletu w ramach celowego procesu ruchu. Trening koordynacji ma na celu szczególnie zwiększenie zręczności i wprawności, przyczynia się w znaczący spo­sób do unikania obrażeń, oszczędzania energii i jest podstawą wyko­nywania kompleksowych wzorców ruchowych. Szkolenie koordynacji może być przydatne także na co dzień, na przykład gdy chodzi o dar szybkiego pojmowania. Niektóre rodzaje sportu nadają się szczególnie do ćwiczenia koordynacji.

Kod życia: sporty, które ćwiczą zdolność koordynacji, pociągają najbardziej typ zrównoważony. Jednak także typ stymulacji odniesie z nich korzyści.

Badminton

Badminton jest rodzajem sportu, który znajduje się między zaba­wą a sportem wyczynowym. Jest wymagający, a mimo to łatwy do na­uczenia, dynamiczny, ale można go uprawiać w każdym wieku. Wiele klubów oferuje badmintona o różnym stopniu trudności i dla różnych grup wiekowych.

Regularny trening badmintona wzmacnia serce i układ krwionośny oraz podnosi szybkość, wytrzymałość i ruchomość. Ważne jest przede wszystkim nauczenie się prawidłowej techniki.

Kod życia: w szczególności typ stymulacji odnosi korzyści z tego rodzaju wielostronnego sportu.

Sporty walki: ju-jutsu, karate

Jest cały szereg sportów walki. Na przykład ju-jutsu ma korzenie w tradycyjnej japońskiej technice samoobrony, która została stworzona dla nieuzbrojonych wojowników w celu obrony przed bronią. Główną zasadą ju-jutsu jest wykorzystywanie własnej siły, jej optymalne za­angażowanie przeciw atakującemu. Nowoczesna forma tego sportu walki została stworzona w Niemczech w 1969 roku. Łączy ona ele­menty czterech różnych sztuk walki w efektywny system samoobrony i nowoczesny sport walki. Poza wytrwałością trenuje siłę szybkości, koordynację i ruchomość.

Karate jest także starą sztuką walki i pierwszorzędną samoobroną, w której angażuje się całe ciało. Ponadto wzmacnia samoświadomość, koncentrację i spokój wewnętrzny. Podczas treningu hamuje się ude­rzenia stopą i pięścią przed trafieniem, aby uniknąć zranienia prze­ciwnika. Rezygnacja z trafienia stanowi najwyższy priorytet. Karate ćwiczy siłę, wytrzymałość, szybkość i ruchomość i w związku z tym stanowi idealną kompensatę dla dnia powszedniego.

Tego sportu walki mogą się uczyć ludzie w każdym wieku.

Kod życia: wszystkie sporty walki są odpowiednie szczególnie dla ludzi o silnej instrukcji stymulacji i/lub dominacji.